Ούτε τα spread έπεσαν, ούτε βέβαια αυξήθηκαν τα έσοδα του κράτους από τα μέτρα που τόσο διαφήμισε η κυβέρνηση. Δεν πρόλαβαν να αρχίσουν οι περικοπές στις αποδοχές μας και συζητιούνται ήδη τα επόμενα μέτρα! Ο λόγος είναι απλός: όταν οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες, όταν όλα τα αγαθά ακριβαίνουν καθημερινά, όταν οι άνεργοι έχουν φτάσει τους 700.000, πως είναι δυνατόν η χώρα να βγει από την κρίση; Οι πολιτικές αυτές οδηγούν στη φτώχεια και την εξαθλίωση!

Το ΔΝΤ είναι ήδη εδώ, όπως προανήγγειλε ο πρωθυπουργός. Η κυβέρνηση του ΠαΣοΚ μας στέλνει στις ύαινες του ΔΝΤ, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, και των χαρτογιακάδων επιτηρητών της Ε.Ε. Όχι γιατί «αναγκάστηκε», αλλά γιατί χρειάζεται εξωτερική βοήθεια για να συνεχίσει απρόσκοπτα την εγχώρια επίθεση στα δικαιώματα των μισθωτών, των συνταξιούχων, των νέων.

Οι όροι που επιβάλλει το ΔΝΤ στις χώρες που προσφεύγουν στη βοήθειά του είναι φρικιαστικοί: Καταργεί αμέσως δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα και το επίδομα αδείας στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα. Αίρει τη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων και απολύει εκατοντάδες χιλιάδες. Καταργεί τα κατώτερα μεροκάματα και τις συλλογικές συμβάσεις. Απελευθερώνει τις απολύσεις και μάλιστα χωρίς αποζημίωση. Αυξάνει τους έμμεσους φόρους, κατεδαφίζει τη δημόσια εκπαίδευση τα δημόσια νοσοκομεία, την κοινωνική περίθαλψη, και σε ελάχιστο χρονικό διάστημα εμφανίζονται οι γνωστοί-άγνωστοι «κερδοσκόποι» με σκοπό να αγοράσουν κοψοχρονιά τη δημόσια περιουσία της χώρας.

Εν προκειμένω, και παρά τη σχετική φιλολογία των δελτίων, τα μέτρα αυτά δεν αφορούν κάποια παθογένεια της ελληνικής κοινωνίας ή του προβληματικού δημοσίου τομέα. Εξάλλου πώς να πιστέψουμε την «ειδικότητα» αυτών των μέτρων, όταν για όλες τις χώρες που «βοηθά» το ΔΝΤ, παίρνει ακριβώς τα ίδια μέτρα (copy paste).

H κυβέρνηση του ΠαΣοΚ προλειαίνει με συνέπεια την είσοδο στην νέα αυτή πολιτική, απολύει χιλιάδες συμβασιούχους, επιτίθεται συνεχώς στη μονιμότητα, προχωρά στον Καλλικράτη θέτοντας στους εμπλεκόμενους υπαλλήλους το δίλλημα «υποχρεωτική μετάταξη ή απόλυση». Παράλληλα διαγράφονται οι οφειλές του Κράτους προς τα ασφαλιστικά μας ταμεία και αντ΄ αυτού μας εγγυώνται σύνταξη …360€ (λιγότερα και από τις μηνιαίες μας κρατήσεις). Και να μην ξεχνάμε ότι από το 1993 δεν έχει δοθεί ούτε ένα ευρώ από το Κράτος σε κανένα ταμείο του δημοσίου. Μετά αυτοί που δεν κατέβαλαν ούτε ένα ευρώ διαπιστώνουν ελλείμματα και εξισώνονται τα όρια συνταξιοδότησης ανδρών – γυναικών ως λύση.

Οι συνδικαλιστικές ηγεσίες ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ  βλέπουν κάποιο γενικό και ασαφή εχθρό στις αγορές και όχι βέβαια στο κόμμα των επιθυμιών των αγορών- μην ξεχνάμε ότι η πλειοψηφία των συνδικαλιστικών μας οργάνων είναι της ΠΑΣΚΕ. Με τέτοια μέτρα η μόνη λύση είναι η γενική απεργία στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα, εάν θέλουμε να τους σταματήσουμε. Με μαζική συμμετοχή στην απεργία της 22-04, με συνελεύσεις στους χώρους δουλειάς, με καθημερινή πάλη, να διεκδικήσουμε μια άλλη πολιτική:

  • Καμιά προσαρμογή, καμιά υποταγή στις επιταγές της Ε.Ε., του ΔΝΤ και των διεθνών κερδοσκόπων. Την κρίση να πληρώσουν αυτοί που τη δημιούργησαν. Η ένταξη στην Ε.Ε. δεν είναι μονόδρομος
  • Απαγόρευση απολύσεων, κατάργηση ΦΠΑ στα βασικά καταναλωτικά αγαθά, μείωση της φορολογίας για τους χαμηλόμισθους και αύξηση της φορολογίας των Τραπεζών, των επιχειρήσεων, της εκκλησιαστικής περιουσίας.
  • Να σταματήσει η κατασπατάληση δημοσίου χρήματος μέσω της ανάθεσης δημόσιων έργων σε εργολάβους και της συνακόλουθης υπερκοστολόγησης. Να κλείσουν τα νομικά πρόσωπα και οι ΑΕ δημοσίου και να περάσουν οι εργαζόμενοι και τα κονδύλια στο δημόσιο.
  • Δημόσια δωρεάν υγεία, παιδεία, ασφάλιση, περίθαλψη, πολιτισμό. Να γυρίσουν πίσω τα κλεμμένα στα ασφαλιστικά Ταμεία. Δεν δεχόμαστε καμία αύξηση ορίων ηλικίας ή μείωση μισθών.