Σε λίγο καιρό κλείνει ένας χρόνος από την (εθελούσια) υπαγωγή της χώρας μας στην «επιτήρηση» της Τρόικας και ήδη έχουμε φτάσει στα όρια της επιβίωσης: περισσότερο από 1 εκατομμύριο άνεργοι, χιλιάδες συνταξιούχοι κάτω από το όριο της φτώχειας, διάλυση των δημόσιων νοσοκομείων και σχολείων, εκποίηση δημόσιας περιουσίας. Μας έλεγαν ότι για να μειωθεί το δημόσιο έλλειμμα πρέπει να πληρώσουμε όλοι. Το αποτέλεσμα; 600 δις ευρώ σε καταθέσεις (συγκεκριμένων) Ελλήνων σε ελβετικές Τράπεζες. Μας έλεγαν ότι θα κόψουν τους μισθούς για να αυξήσουν την «ανταγωνιστικότητα». Το αποτέλεσμα; 592 ευρώ ο «νόμιμος» μισθός, κατάργηση των συμβάσεων, κατάργηση των δώρων, την ίδια στιγμή που οι ελληνικές επιχειρήσεις συνεχίζουν να έχουν το υψηλότερο ποσοστό κέρδους σε όλη την ευρωζώνη! Μας έλεγαν ότι ο μεγάλος ασθενής είναι το ελληνικό δημόσιο. Αποτέλεσμα; Ετοιμάζουν το μεγαλύτερο ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας, διαλύουν το κοινωνικό κράτος, αδειάζουν τα ασφαλιστικά Ταμεία, καταργούν σχολεία, νοσοκομεία, αλλά προστατεύουν (ακόμη και με τα ΜΑΤ) τα συμφέροντα των μεγαλοεργολάβων στην Κερατέα και στα διόδια. Γι’ αυτό και έχουν επιστρατεύσει όλα τα μέσα: τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ, εγχώριων και ξένων, την ακροδεξιά ρητορεία, τις πρόθυμες ηγεσίες της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, των Ομοσπονδιών και πολλών σωματείων, τη βία και την καταστολή, τη διαίρεση των εργαζόμενων και τον κοινωνικό αυτοματισμό.
Και όλα αυτά την ώρα που ο υπουργός υγείας μιλάει για «βιολογική βόμβα», αναφερόμενος στους 250 μετανάστες που κάνουν απεργία πείνας και οι οποίοι ζουν και εργάζονται χρόνια στον «ευλογημένο τόπο μας», που μαζί με εκατοντάδες χιλιάδες άλλους μαζεύουν τις σοδειές μας, χάνουν τη ζωή τους στα εργοτάξια- κάτεργα (π.χ. για το «θαύμα» των Ολυμπιακών αγώνων), προσέχουν τα παιδιά μας για να είμαστε παραγωγικοί αλλά δεν έχουν δικαίωμα να έχουν χαρτιά για να μπορούν να δουλέψουν με ένσημα και μεροκάματο και για να μπορούν να μετακινηθούν σε όποια χώρα θέλουν να πάνε, για να μπορούν να ζουν!
Μνημόνιο Νο 3…η επιστροφή!
Η κυβέρνηση περιφέρεται και σε κάθε ευκαιρία μας διαβεβαιώνει ότι «δεν θα φέρει άλλα μέτρα». Προφανώς! Αφού όλα τα μέτρα από το 2010 μέχρι το 2014 έχουν ήδη νομοθετηθεί μέσω του αρχικού Μνημονίου, με την ψήφισή του τον Μάιο, και μέσω των επόμενων Μνημονίων τα οποία κατά παράβαση της νομιμότητας, του Συντάγματος και της απλής λογικής, γίνονται «αναγκαστικοί νόμοι» με μόνη την υπογραφή του Υπουργού Οικονομικών. Ήδη το ελληνικό κράτος έχει δεσμευτεί ότι μέσα στα επόμενα 3 χρόνια θα μειώσουμε δραστικά τις δαπάνες για υγεία, παιδεία (λες και πριν δίναμε πολλά…), για τον δημόσιο τομέα (με ιδιωτικοποιήσεις και ξεπούλημα), ότι η κρατική χρηματοδότηση των ασφαλιστικών ταμείων δεν μπορεί να ξεπερνά ένα πλαφόν (κι ας καταλήστευε το κράτος τόσα χρόνια τις εισφορές των εργαζόμενων), θα μειώσουμε τους μισθούς και τις συντάξεις, ακόμη και τη δαπάνη για το Ταμείο Ανεργίας –πώς, άραγε, όταν οι άνεργοι αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο; Κι όλα αυτά για να βρεθούμε το 2014 να έχουμε εξοφλήσει; Όχι βέβαια! Γιατί αυτό που μας «υπόσχονται» είναι ότι το 2014 το χρέος της χώρας θα είναι στο 157% του ΑΕΠ (αντί για 120% που ήταν όταν υπογράψαμε το Μνημόνιο). Τι συμβαίνει λοιπόν;
Το «δημόσιο χρέος» είναι σαν το πιθάρι των Δαναΐδων: φέτος περισσότερο από το 50% των δαπανών του ελληνικού δημοσίου θα πάνε σε τόκους (15,8 δις) και τοκοχρεωλύσια (27,625 δις), χώρια η εξόφληση των ίδιων των δανείων (προϋπολογισμός 2011). Για ασφάλιση, πρόνοια και κοινωνική προστασία θα δοθούν συνολικά 14,834 δις ευρώ και για μισθούς-συντάξεις 21,719 δις. Είναι σαφές: από δω και πέρα όλοι θα δουλεύουμε για να εξυπηρετηθούν πρώτα οι δανειστές της χώρας. Πόσο «δικό μας» είναι όμως το χρέος που συνάφθηκε για να ξεπληρωθούν τα Ολυμπιακά έργα, οι μίζες της Siemens, τα Βατοπέδια, οι κακοτεχνίες των μεγάλων έργων, η μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων; Γιατί να χρωστάνε μέχρι και τα εγγόνια μας σε Τράπεζες που δανείζουν το ελληνικό δημόσιο με 5,5% όταν οι ίδιες δανείζονται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα με 1%; Οι εργαζόμενοι πρέπει να αρνηθούμε να πληρώνουμε αενάως για ένα χρέος που δεν δημιουργήσαμε και να απαλλαγούμε από το Μνημόνιο πριν να είναι πολύ αργά!
Ενιαίο μισθολόγιο
Η εφαρμογή του Ενιαίου μισθολογίου έως τον Ιούνιο, θα σημάνει την δραματική μείωση των μισθών για περίπου το 80% των δημοσίων υπαλλήλων, που αμειβόμαστε με μισθούς που ήδη βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας στην Ε.Ε. (λιγότερα από 1300 ευρώ το μήνα), και την δημιουργία εργαζομένων β΄ διαλογής, των ελάχιστων νεοπροσλαμβανόμενων, που θα αμείβονται ακόμη χαμηλότερα. Στόχος τους είναι η μείωση του μισθολογικού κόστους και η συγκέντρωση «ρευστού» για την αποπληρωμή των ληστρικών δανείων ευρωπαϊκών τραπεζών και ΔΝΤ. Η κυβέρνηση παίζοντας με τις αντοχές μας και προκαλώντας την νοημοσύνη μας, χρησιμοποιεί ως πρόσχημα για την μείωση των μισθών μας την κατάργηση των επιδομάτων που αναπαρήγαγαν τις ανισότητες. Μόνο που την ευθύνη για την «επιδοματική» πολιτική έχουν οι κυβερνήσεις της ΝΔ- ΠΑΣΟΚ που με την υποταγμένη συνδικαλιστική γραφειοκρατία διαπραγματεύονταν επιδόματα για συγκεκριμένους κλάδους ή κατηγορίες εργαζομένων, με αντάλλαγμα την εξουσία τους και την εργασιακή ειρήνη. Το κατ’ όνομα «ενιαίο μισθολόγιο» όχι μόνο δεν θα εξαλείψει τις μισθολογικές ανισότητες, αλλά θα τις εντείνει. Η πολυσυζητημένη σύνδεση μισθού-παραγωγικότητας, ή αλλιώς η σύνδεση των μισθών με το, κατά την «κομματική αξιολόγηση», παραγόμενο αποτέλεσμα, θα οδηγήσει στην αναπαραγωγή μισθολογικών ανισοτήτων και στην ατομική διαπραγμάτευση. Ο εργαζόμενος θα επιδιώκει να αυξήσει τον πενιχρό «βασικό» μισθό του κυνηγώντας το «ατομικό bonus». Η υποταγή κι εξάρτηση από την κομματική και διοικητική ιεραρχία θα ενταθεί.
Απέναντι στα σχέδια αυτά διεκδικούμε:
ü Ενιαία Συλλογική Σύμβαση στο δημόσιο, που θα υπογράφεται από την ΑΔΕΔΥ και θα ορίζει το ελάχιστο όριο αμοιβών για κάθε δημόσιο υπάλληλο.
ü Γνήσιες κλαδικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας των Ομοσπονδιών με δυνατότητα αύξησης πάνω από το όριο της ενιαίας ΣΣΕ του δημοσίου.
ü 1400 ευρώ (καθαρά) ο κατώτερος μισθός!
ü Καμία περικοπή στο μισθό και τα δικαιώματα των δημοσίων υπαλλήλων και όλων των εργαζόμενων.
ü Όχι στη σύνδεση του μισθού με την «παραγωγικότητα» και όλες τις προσπάθειες πειθάρχησης των δημοσίων υπαλλήλων.
ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΜΑΖΙΚΑ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 23-2-2011 (Προσυγκέντρωση 10:30 στο Μουσείο)
